W mojej sztuce pojęcia sacrum i profanum nie funkcjonują w sensie tradycyjnych, religijnych motywów ikonograficznych czy dewocyjnych.
Twórczość moja skupia się wokół pojęć takich jak terytorium, ślad i wewnętrzna przestrzeń człowieka. W moim malarstwie (akwarelach i akrylach) relacja między tym, co przyziemne i codzienne (profanum), a tym, co wymyka się dosłowności i dotyka głębszego, duchowego wymiaru istnienia (sacrum), przyjmuje postać uniwersalnej refleksji nad miejscem człowieka w otaczającej go przestrzeni.
Wymiar Profanum (Codzienność i Terytorium). Otoczenie i architektura: Jako architekt, mocno osadzam swoje prace w konkretnej rzeczywistości - maluję pejzaże, elementy miejskie, architekturę (np. historyczne budowle Podlasia) oraz widoki z plenerów. To materialny, namacalny świat zewnętrzny. Ślady i materia: W warstwie formalnej profanum to dla mnie fizyczny ślad pędzla, smugi, przetarcia, zarysowania i faktura farby, którymi rejestruję miniony czas oraz realność świata. W przypadku akwareli - przenikająca się rzeczywistość wody i pigmentów oraz grawitacja...
Wymiar Sacrum (Wewnętrzne Terytorium). Przeżycie wewnętrzne: Sfera sacrum w mojej sztuce nie odnosi się do dogmatów religijnych, lecz do wszechstronnej, refleksyjnej warstwy duchowej - do „terytoriów wewnętrznych”, które buduję na bazie obserwacji natury. Dyskusja ze światem: Jak sam często deklaruję, akrylem „ze światem dyskutuję”, co nadaje moim abstrakcyjnym i pejzażowym kompozycjom wymiar medytacyjny, przekraczający zwykłe odzwierciedlenie rzeczywistości i dotykający sfery ludzkiej wrażliwości oraz transcendencji...
